uet́m noua cuꝺere ſic̄ amici m̄i cͥminan
tur ſꝫ pꝛo uirili parte offerre lingue mee
hominibꝫ quoſ tn̄ nrā ꝺelectant; ut ꝓ
grecoꝝ exapolis que ⁊ ſumptu ⁊ laboꝛe
maximo inꝺigent editionem nr̄am;
habeant. Et ſicubi in antiquoꝝ uolūi-
num lectione ꝺubitaúint; Hec illis cō-
ferentes inueniant qꝺ́ requirūt. maxi
mecum apꝺ́ latinos tot ſint exēplaria
quot coꝺices. ⁊ unuſquiſꝫ pꝛo arbitrio
ſuo uel aꝺꝺiꝺerit uel ſubtraxerit ꝙ ei
uiſum eſt. ⁊ utiqꝫ nonpoſſit uerum ēe
qꝺ́ ꝺiſſonat. Vnꝺe ceſſꝫ artuato uulnere
contra nos inſurgere ſcoꝛpius. ⁊ ſc̄m opꝰ
uenenata capere linga ꝺeſiſtat; uel ſuſ
cipiens ſi placet. uĺ contempnēs ſi ꝺiſ
plicet. Memineritqꝫ illoꝛum uerſuuꝫ.
Oſ tuum habunꝺauit malicia; ⁊ līga
tua concumabat ꝺolos. Seꝺens aꝺuer
ſus frēm tuum loquebaris: ⁊ aꝺuerſꝰ
filium matris tue ponebas ſcanꝺaluꝫ.
Hec feciſti ⁊ tacui. Exiſtimaſti iniqꝫ ꝙ
ero tui ſimilis arguam te ⁊ ſtatuam ꝯ˜
faciem tuam. Queeī auꝺientis uel le-
gentis utilitas nos elaboꝛanꝺo ſuꝺare
⁊ alios ꝺetrahenꝺo laboꝛare. ꝺolere iu-
ꝺeos qꝺ́ calumpnianꝺi eiſ ⁊ irriꝺenꝺi
xp̄ianos ſit oblata occaſio; ⁊ ecc̄e hoīes
iꝺ ꝺeſpicere īmo lacerare unꝺe aꝺuer
ſaiii toꝛqueantur; Qꝺ́ ſi uetus eiſ tm̄
interpꝛetatio placet que ⁊ mich́ nō ꝺiſ
plicet ⁊ nichil extra recipienꝺum puta
nt. Cur ea que ſub aſtericis ⁊ obelis ĺ
aꝺꝺita ſunt uel amputata legunt ⁊
negligunt ⁊ eas non legunt; Quare
ꝺanielē iuxta theoꝺotionis tn̈ſlatōeꝫ
ec̄c̄e ſuſceꝑunt. Cur oꝛiginē mirant˜.
⁊ euſebium pamphili cunctas eꝺitio
neſ ſimiliter ꝺiſſerentes; Aut q̄ fuit
ſtulticia poſtq̈m uera ꝺixerunt ꝓferre
que falſa ſunt; Vnꝺe ī nouo teſtam̄to
pꝛobare potuerunt aſſumpta teſtīo
nia que in libꝛiſ uet̄ibꝫ non hn̄tur;
Hec ꝺm̄s; ne oīo calumpniantibꝫ ta-
cere uiꝺeamur. Ceterum po ſcē paule
ꝺoꝛmitōem cuiuſ uita uirtutis exem-
plum eſt. ⁊ hos libꝛos quos euſtochio
uirgini xp̄i negare nō potui; ꝺecreui-
mūſ ꝺum ſp̄c hos reget artus ꝓph́aꝝ
explanationi incumbere ⁊ omiſſum
iamꝺiu opo qï quoꝺā poliminio repe
tere pꝛeſertim c̄ ⁊ āmirabiĺ ſc̄sqꝫ uir
pamnachiꝰ hoc iꝺē litt́is flagitet ⁊ nos


aꝺ partriam m feſtinanteſ moꝛtiſeros ſyre
narum cantu surꝺa ꝺebeamꝯ aure tn̈ſirͤ.
t factū Explic̄ ꝓĺ.
eſt po moꝛ Incipit li
tem moẏſi ber loſue.
ſerm ꝺei ut loqueret˜
ꝺominus aꝺ ioſue
filium nun miniſ
trum moẏſi; ⁊ ꝺi-
ceret ei. Moyſes ſer
uus meus moꝛtuus eſt. Surge ⁊ tn̈ſ
ioꝛꝺanem iſtum. tu ⁊ om̄is ppĺs tecū;
interram quam ego ꝺabo filiis iſrĺ. Oēꝫ
locum quem calcauent ueſtigiū pedis
ur̄i uobis traꝺam; ſic̄ loqutus ſum;
moyſi. A ꝺeſerto libanoqꝫ uſꝫ aꝺ flu-
uium magnum eufraten om̄is t̄ra
etheoꝛum uſꝫ aꝺ mare magnū ꝯ̈ ſolis
occaſum erit t̄minus ur̄. Nullus po-
terit ub́ reſiſtere; cunctis ꝺiebꝫ uite
tue. Sic̄ fui cum moyſe; ita ero tecū.
Non dimittam nec ꝺerelinq̈m te. Co-
foꝛtare ⁊ eſto robuſtus. Tu enī ſoꝛte
ꝺuiꝺes ppĺo huic t̄ram; pꝛo qua iura-
ui patribꝫ tuis ut traꝺ́em eam ill̕. Cō
foꝛtare igitur ⁊ eſto robuſtus ualꝺe : ū
cuſtodias ⁊ facias omnē legē quam
pꝛecepit tibi moyſes ſeruus meuſ. Ne
ꝺeclines ab ea aꝺ ꝺexteram uĺ aꝺ ſiniſtrā;
ut intelligaſ cuncta que agis. Nō rece-
ꝺat uolumen legis huiꝯ ab oꝛetuo;
ſꝫ meditaberis meo ꝺiebꝫ ac noctibuſ
ut cuſtodias ⁊ facias omnia que ſcrip-
ta ſunt in eo. Tunc ꝺiriges uiā tuaꝫ;
⁊ intelligeſ eam. Ecce pꝛecipio tibi. ꝯ
foꝛtare ⁊ eſto robuſtus. Noli metuere
⁊ nolitimere; quia tecum ē ꝺn̄s ꝺs̄ tuꝰ
in omnibꝫ aꝺ quecumqꝫ ꝑrexeriſ. P̄
cepitqꝫ ioſue pꝛincipibꝫ ppĺi; ꝺicenſ.
Tranſite ꝑ medium caſtroꝛū; ⁊ īꝑate
ppĺo ⁊ ꝺicite. Pꝛeꝑate uob́ cibaria; qm̄
po ꝺiem tertium tn̈ſibitis ioꝛꝺanē. ⁊ ī
trabitis aꝺ poſſi ꝺenꝺā terram quam
ꝺominuſ ꝺeuſ ur̄ ꝺaturuſ eſt uob́. Ru
benitiſ quoqꝫ ⁊ gaꝺꝺitis ⁊ ꝺumꝺietri-
bui manaſſe; ait. Mementote ẜmo
niſ quem pꝛecepit uobiſ moyſeſ fam
ulus ꝺomini; ꝺicenſ. Dn̄s ꝺeuſ ur̄;
ꝺedit uobis requiem; ⁊ omnē terram
Vxoꝛeſ ur̄e ⁊ filii ur̄i ac iumenta m̈ne-
bunt in t̄ra; quam tradiꝺit ub́ moy-
ſeſ tranſioꝛꝺaneꝫ. Vos ā tranſite arm̈-
ti an̄ fr̄eſ ur̄oſ omnes foꝛtes manu:


